Zelf kleren maken, goedkoper? (2.0)

‘Stoffen zijn duur’, hoor ik mensen vaak zuchten in de naailessen die ik geef.

Ik begrijp dat.

Je begint met naailessen te volgen. Je voelt je nog niet zo zeker van je stuk wanneer je achter die naaimachine kruipt. Soms rijdt de machine met jou in plaats van omgekeerd… . Het doet dus je hart pijn wanneer je – onvermijdelijk – een fout maakt. En dan mag de ‘juffrouw’ nog zoveel zeggen als ze wil – ‘je steekt het meest op van de fouten die je maakt’ – jij zag het eindresultaat al helemaal voor ogen toen je die mooie stof kocht en nu zal dat project misschien helemaal niet zo perfect zijn als je van jezelf verwacht/eist. Je wordt dus voorzichtig. Want je maakt fouten. De juiste stof kiezen voor het project dat je wil maken is ook al niet evident. Daar kun je zwaar leergeld voor betalen… Want de juffrouw in de les of in de winkel kan je nog zo waarschuwen… we zijn soms zo verliefd op een dessin dat we de waarschuwingen in de wind slaan en denken, het lukt wel want ik zie het al voor ogen… De ontgoocheling kan groot zijn.

Ik schrijf dit, omdat ik het zelf allemaal meemaakte.. de grootse verwachtingen van mezelf, de confrontatie met mijn kleine kunnen, de grootse verwachtingen van de lessen, de confrontatie met het ambacht dat naaien is en de tijd die het vergt om zoiets eigen te maken…

En tijd geven om iets te laten rijpen is niet meer in. Het moet snel en meteen goed op het werk en dus ook in onze hobby’s,… .

MAAR

Wat gebeurt er eigenlijk wanneer we achter onze naaimachine kruipen?

  • Je neemt tijd, voor je project maar ook voor jezelf, je gezin.
  • Je denkt aan niets anders (want anders maak je zo een fout (zeer mindfull!!)).
  • Je kan alles nog zo goed voorbereiden, het eindresultaat is oncontroleerbaar. (naaien is zoals het leven)
  • Van een fout kan je iets mooi maken als je de energie hebt om je moed bijeen te rapen.
  • Iets dat je zelf maakt, is op één of andere manier meer waardevol dan iets dat je koopt (zomaar in de container voor spullenhulp gooien wanneer het te klein is voor je kind: lastig!).
  • Mag ik fouten maken van mezelf? (mag ik moeten herbeginnen) (Dat je jezelf tegen komt, wil ik zeggen, gegarandeerd!)

Hoe waardevol vinden we deze weg ten opzichte van het resultaat. Ik bedoel, mocht je het in geld moeten waarderen?

In mijn vorige post probeerde ik de kost te berekenen van zelfgemaakte kleren. Ik rekende als kosten enkel de stof. Dat is veel te kort door de bocht. Dat moet uitgebreider.  Zeker. Maar dan wil ik ook de vele baten inbrengen. Vaak worden baten, ook al kunnen ze op lange termijn heel wat geld uitsparen of opbrengen, niet opgenomen in een berekening. Volgens mij is dat niet correct. (shoot me!)

Hoe maken we dan een correcte berekening?

En waarmee vergelijken we? Met ‘budgetvriendelijke winkels’ die budgetvriendelijk zijn ten koste van het milieu,  lonen van arbeiders en arbeidsomstandigheden?

Een nieuwe poging?

Tegen beter weten in, kom, we proberen het!

Probeer je een weegschaal voor te stellen.

Aan de ene kant plaatsen we de kosten: stof, garen, fournituren, elektriciteit, verwarming, kost naaimachine (gedeeld door het aantal kledingstukken dat we over een heel leven maken), kost naailessen (gedeeld door het aantal kledingstukken dat we over een heel leven maken, kost patroon (gedeeld door het aantal keer dat we dat patroon gebruiken), (ik reken geen werkuren aangezien ik geen kleren maak voor andere mensen maar voor mezelf of mijn gezin, ik zie het als mijn hobby)

Aan de andere kant plaatsen we de baten: je kan de kleren helemaal op maat maken waardoor je nodeloze complexen kan vermijden, je hebt een uniek stuk, je piekert niet, iets creëren geeft energie, het is een vorm van liefde tonen voor jezelf of voor je gezin, soms loopt het niet zoals je wil en dat moet je aanvaarden en proberen om daarmee creatief aan de slag te gaan (ontwerpers zeggen dat de mooiste dingen uit fouten ontstaan!), je leert relativeren, je leert je grenzen te verleggen, een succeservaring geeft een boost aan je zelfvertrouwen, je weet dat je werkt met stoffen die niet schadelijk zijn voor het milieu of de arbeiders die ze maakten, …

Hoe slaat deze weegschaal door bij jullie? Ik moet niet lang nadenken. Maar dat konden jullie natuurlijk al helemaal afleiden uit mijn vorige post. Volgens mij heeft zelf kleren maken alleen maar voordelen… .

De balans van deze weegschaal moeten we nu vergelijken met de kost van… ja, van welke kleren eigenlijk?

Misschien moet ik het zo verwoorden: ongeveer 30 euro per trui (cf kosten) vind ik als hobby-naaister een acceptabele prijs voor een duurzame trui op maat voor mijn kinderen, mijn man of mezelf. Als truien lager geprijsd staan in winkels (want daar moeten lonen wel in meegerekend worden) stel ik me soms heel erg vragen over kwaliteit of ethiek, en dat herkent wellicht elke handwerker.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *