De kanariegele jas

Ik wou dus eens iets anders proberen. Na 8 jaar naailes voelde ik me klaar voor een ‘groot’ stuk. Een jas zou het worden, een winterjas want naast een grote kleedjesliefde heb ik ook een grote jassen liefde. Een mens mag meerdere liefdes hebben, niet?

Al een paar keer had ik verliefd gestreeld over een gele wol in Liesbeths (megacoole) stoffenwinkel, en deze keer mocht hij mee naar huis. Samen met nog wat jasbenodigdheden zoals voering voor de mouwen  en thermolam als voering om het winddicht en warm te maken. Als patroon gebruikte ik de jas uit de burda easy winter 2017, een kort overlapmodelletje (type badjas) dat ik verlengde.

Ondertussen kennen jullie waarschijnlijk al mijn voorliefde voor kleur en printjes. De witte thermolam voor de voering was mij iets te wit en dus rommelde ik in mijn stoffenkast en vond een vissenstofje terug. Ik zou die watteren met de thermolam zodat ik een vissenvoering had. Man man man, ooit al gedaan dat watteren? Dat is dus je katoenen voering op je thermolam stikken in vierkantjes. Een werk van lange adem, heel veel vierkantjes tekenen met krijt, heel veel rijen stikken en heel moeilijk om geen bobbels te krijgen. Die bobbels zie je gelukkig niet zo heel erg, laat ons zeggen dat het precies de golven van de zee zijn .

Eens dat gedaan was zat de jas redelijk vlot ineen, het is geen echt moeilijk model. Met een grote kraag waar ik wel van hou.

Maar nu dè vraag: is ze geslaagd? Hmm ik weet het niet goed. De jas op zich vind ik mooi, maar ik weet niet goed of het aan het model ligt of de kleur maar hij flateert me niet echt vind ik, hij slankt niet af maar is wel heel gezellig dragen.

Waarschijnlijk komt het ook door de opmerkingen van mijn naaste omgeving die gaan van ‘oe ge zijt gelijk zwarte piet met die beret aan’, ‘amai een geel michelinmanneke’, ‘wauw een kungfumantel’ en ‘amai gij zijt goed zichtbaar in het verkeer’ tot ‘ooh een parkietje’. En toch ga ik hem dragen. Misschien.

Dus de volgende keer maak ik een getailleerde mantel, wat klassieker model, maar wèl weer in een knalkleurtje, felgroen of koningsblauw of felroze of bloemen misschien, we zien wel.

Valerie

Een antwoord op “De kanariegele jas”

  1. Ik vindtem mega hips! Je hoeftniet zo sip te kijken. De afhangende schouders zijn nu je dat. Een hele hippe, stoere, gele frak. Hij staat je goed,hoor. Alleen zie je der nu nie zo koddig uit.hahaha

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *